جعفر شهرى باف

14

طهران قديم ( فارسى )

فوق العاده‌اى پيدا نشده و يا تكليفى از بالاترىها تحميل نگرديده باشد كه در اين صورت مخارج مذكور با اضافات آن بر ابوابجمعى كميسرى سرشكن « 28 » شده پرداختىهاى كسبه نيز اضافه ميگرديد ، مثلا اگر شيره‌خانه يا فاحشه‌خانه يا قمارخانه‌اى تا امروز هفته‌اى صد تومان داده بود از اين هفته بايد صد و پنجاه تومان بپردازد و به همين نسق روزانه پردازها ، مانند چرخىها و طوافها و دخل‌زن‌ها و جيب‌برها و خانه‌برها « 29 » و تك‌روها و قاچاق‌فروشها تا خركچى و حمال و چرخى و گارىچى كه به همين نسبت بايد زياد بكند ، و قرار اطلاعيه هم آن بود كه دكان‌دارها و كسبه‌ى پابجا بوسيله آژانها شفاها ابلاغ ميشدند و براى سرپائىها و دوره‌گردها كه ميتوانستند زيادتر لخت شوند و كميسرى كمتر مستقيما با آنها برخورد مينمود غفلتا آژانها به بازارها و گذرها ريخته يكى را توقيف كرده يكى را به زير باتون گرفته ، بساط يكى را بر هم زده ، طبق و گالهء يكى را واژگون كرده ، بار الاغى و چرخ طوافى را برگردانده ، طشتك و سنگ و ترازوى فروشنده را برده ، چرخىها و دوچرخه‌اىها را نگاه داشته ولگردها و تن‌فروش‌ها را سينه « 30 » ميكردند و بگير بگير شروع و از همينجا معلوم ميشد كه خبرى شده بايد روى حق و حساب بگذارند . همچنين از آن جمله بود جلوگيرى كردن از كار چهارچرخه‌هاى باركش كه بار و مال التجاره‌ى بازاريان را حمل ميكردند كه صبح زود روز مقرر آژانها جلو دهانه‌هاى بازار را زنجير كشيده مانع حركت آنها شده ، پاى آن ايستاده اعلام غدغن ميكردند و از همين نشانه بود كه گارىچىها را معلوم ميشد بايد چيزى روى مقررى گذشته بگذارند و ديگر كسبه‌ى خرده‌پا كه با ديدن زنجير و قفل گندهء آن حساب كار معلومشان ميشد . اگرچه زنجير فوق الذكر فقط براى همين ايام يعنى اوقات استثنائى كه خرج و باج كميسرى زياد ميشد اختراع شده بود اما آژانهاى وظيفه‌شناس كه از رئيس ( يك اشاره و از

--> ( 28 ) . تقسيم به نسبت . ( 29 ) . دزد ، يا دزدانى كه تخصص در سرقت اموال خانه داشته باشند . ( 30 ) . جلو انداختن .